Vaktim Yok

       Aslında neler neler yapabiliriz de şu kendimize olan güvensizliğimiz yüzünden nelerden mahrum ediyoruz kendimizi. Gücümüzü inatla görmüyoruz bazen.

      Neyse ki öz güven problemi aşılamayacak bir sorun değil. Hepimiz biraz kendimizi severek, yapacağımız ya da yaptığımız şeylerin bize bir kayıp yaratmayacağına, aksine tecrübe oluşturacağına inanarak ve en önemlisi kendimize vakit ayırarak öz güven kazanabiliriz. Öz güven eksikliğinin altında çoğunlukla dış görünüşümüzü beğenmemek, bir konuda yeteneksiz olmak gibi kendimizde eksik bulduğumuz temalar yatar. Sporda ya da bir başka konuda başarılı olan biri kendini ispatlamış olduğu ve kendisiyle gurur duyma hazzını tattığı için öz güven kazanmakta zorluk çekmez. Fakat öz güven eksikliği probleminden muzdarip olan biri ne bir dalda, bir konuda başarılı olabilmiş, ne de kendisini kendisine ispatlayabilmiştir. Çünkü o kişi kendisine vakit ayırmamıştır. 

      Çoğu insan "resim çizemiyorum" ya da "bir müzik aletini kullanmayı bilmiyorum" diye kestirip atar. Oysa vakit ayırsak, üzerine düşsek ve pes etmesek neler neler başaracağız kim bilir. 

      Bir başka yönden ise uzun yıllardır süregelen bu hızlı, yorucu karmaşık ve mutsuz hayat; bize çoğu şeyi unutturdu. Kuşları, ağaçları, maneviyatı, insan ilişkilerini, ilimi, bilimi... Ama en çok da insana kendisini unutturdu. Bu günlerde insanlar konuşmadan yaşam sürüyor. Kendilerini ifade etme gereği duymuyor. Oysa ufak bir sohbet, hatta sadece bir merhaba bile insana kendisinin önemli olduğunu hatırlatırken, insanlar bunlardan kaçıyor.
Bu hayatta her şey hızlı, yorucu, karmaşık olabilir; yeter ki siz hayattan keyif alıp kendinize değer verin. Ufak hediyelerle kendinizi mutlu edin. Pozitif olun, bardağın dolu tarafını görün. Hedefler edinin, büyük küçük fark etmez. Başarının zevkini, başarısızlığın dibini yaşayın. Ne olursa olsun kendinize hak ettiği değeri verin. Çünkü siz, iyi ki varsınız. İyi ki kendiniz için varsınız.